ข้อความที่เธอเคยส่ง อะไรที่ทำให้ฉัน
แสดงถึงความเป็นห่วงและสนใจ
เพิ่งรู้ว่ามันลำบาก ไม่เป็นตัวเธอใช่ไหม
เหนื่อยไหม ต้องทำอะไรอย่างนี้

 อย่ายื้อให้เหนื่อยใจ หากเธอไม่เป็นตัวเอง
อย่าฝืนทำต่อไปอีกเลย เพื่อให้เรารักกัน

 ขอบใจนะที่ครั้งนึงเธอเคยยอมฝืนใจตัวเอง
ขอบใจนะฉันรู้ว่าเธอทำดีที่สุดแล้ว
อย่างน้อย ครั้งหนึ่งที่พยายามทุ่มเท
อดทนให้กัน แค่นั้นก็ดีมากมาย

อย่าโทษว่าตัวเธอผิด อย่าคิดว่าเป็นเรื่องร้าย
อย่ากลัวถ้าเธอจะปล่อยมือฉันไป
กลับไปเป็นเธอคนเก่า เก็บความทรงจำนี้ไว้
ได้ไหมฉันขอให้เป็นอย่างนั้น

สำหรับเราตอนนี้ความรู้สึกที่ไม่มีคัยเข้าจัย ที่คัยๆๆก้อว่าเราจัยร้าย

แต่ถ้าคนที่สนิทกับเราจิงๆๆจะรู้ว่าเราเปงคนยังงัย

และรับรู้เหตุการณ์ต่างๆๆที่ผ่านมา

ตอนนี้เราเพิ่งเข้าใจคำว่า"เราเข้ากันไม่ด้าย"ก้อต่อเมื่อเจอกับตัวเราเอง

การเริ่มต้นรักครั้งใหม่อาจจะช้าและใช้เวลาปรับตัวมากมาย

แต่การจมปรักกับสิ่งที่เข้ากันไม่ด้าย ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

อาจจะเจ็บปวดมากกว่า มันเหมือนกับว่าเราเดินกลับไปแย้วกลับไปอีก

แต่สิ่งที่เราได้มานั้นว่างเปล่า และเหมือนๆๆเดิม

บางคนอาจคิดว่าการเริ่มใหม่คือการนับ1ใหม่

ซึ่งเราไม่อยากเริ่มแย้ว ขี้เกียจเริ่มใหม่

แต่หากคุณไม่ลองแย้วคุณจะได้เรียนรู้นัยสิ่งใหม่ๆๆหรอ

แย้วคุณจะรู้ได้อย่างไรว่าสิ่งที่เปงอยู่ตอนนี้  คือสิ่งที่ดีที่สุดแย้ว ?

ตอนนี้ฉันได้คิดที่จะเริ่มต้นกับคัยคนหนึ่ง

ซึ่งเขาอาจจะไม่ใช่คนที่ดีที่สุด  แต่หากเราไม่ลองจะรู้หรอ

แต่ที่รูตอนนี้ฉันมีความสุขดี  ในขณะที่บางคนอาจว่า "ฉันจัยร้าย"

แต่ฉันไม่สนหรอกเพราะว่า ฉันมีความสุขแย้วนี่

คนเรามีทางเลือกใช่ไหม ?

หากอยู่กับอีกคนแย้วไม่มีความสุข เราสามารถเลือกที่จะไปจากเขา

แต่อยากบอกหั้ยคัยๆๆบางคนรู้ไว้นะ

หากคุณเจอเรื่องที่ผ่านมาอย่างฉัน  คุณอาจจะทนเขาได้ไม่เท่าฉันก้อได้

เพราะคุณมองแค่ด้านเดียว  คุณไม่เคยมองด้านที่ฉันเจ็บปวดเลย

อย่าเพิ่งกดเปลี่ยนไปไหนนะค่ะ   กรุณาอ่านหั้ยจบแย้วช่วยกันคอมเม้นต์ด้วยนะค่ะ

คนดีๆ... ล้วนมีเจ้าของไปหมดแล้ว(เหมือนที่จอดรถ)

ส่วนคนที่ยังเหลืออยู่... มันก็ต้องมีเหตุผลล่ะนะ (ไม่เหมือนที่จอดรถ)

ความรัก ...ก็เหมือนการรอรถเมล์

สายที่ไม่อยากขึ้น-ก็มาจัง ..

ส่วนสายที่ต้องการจะขึ้น ...ก็.....นะ รอไปเถอะ

พอมา-ก็ไม่จอด

พอจอด-ก็คนแน่น-ขึ้นไม่ได้..พอขึ้นได้-รถก็ไปตายกลางทางอีก

ความรัก..ก็เหมือนกับเหรียญ

แหวน ..หรือชิ้นส่วนเล็กๆ

เพราะเมื่อไหร่ที่มันหลุดมือตกลงพื้น

มันจะต้องกลิ้งไปยังซอกที่มืดที่สุด.. และลึกที่สุด

จนเรามองไม่เห็น ...และเอื้อมไม่ถึง

รถไฟ..อาจจะวิ่งบนราง ...

แต่อย่าด่วนสรุปว่า ...มันวิ่งไปทางไหน ...โดยดูจากราง

เพราะเมื่อเหลียวกลับมามองอีกที

รถไฟขบวนนั้น..อาจจะวิ่งผ่านคุณไปแล้วก็ได้

คนสวย ..หรือคนหล่อ

ก็ไม่ได้อยู่ที่คำจำกัดความ..

แต่อยู่ที่จินตนาการของแต่ละคนมากกว่า…

ว่าจะมองใครว่าเป็นคนสวยหรือคนหล่อในสายตา

คุณว่าจริงไหม?